Πρόταση για δημιουργία νέου εκθεσιακού κέντρου στο κτήριο της ΑΓΡΕΞ
Από την πρώτη ανακοίνωση για τη διοργάνωση της 1ης Fresh Expo που φιλοξενήθηκε με την άδεια του Δήμου Ιεράπετρας στο Κλειστό Γυμναστήριο Ιεράπετρας, είχαν εκφραστεί κάποιες επιφυλάξεις για τη μετατροπή μιας αθλητικής δομής, έστω και προσωρινά, σε εκθεσιακό χώρο. Ωστόσο, οι αντιδράσεις από τον χώρο του μπάσκετ και του βόλεϊ δεν εξωτερικεύτηκαν, καθώς είχε δοθεί η υπόσχεση της δημιουργίας ενός νέου στεγασμένου εκθεσιακού κέντρου στο κτήριο της ΑΓΡΕΞ τα επόμενα χρόνια.
Αφού πραγματοποιήθηκε η Fresh Expo και μάλιστα γνώρισε μεγάλη επιτυχία, και αφού το κλειστό Γυμναστήριο «Μάρκος Φωνιαδάκης» δόθηκε ξανά στην αθλούμενη νεολαία της Ιεράπετρας, ο κ. Τάκης Πατεράκης, τοπογράφος μηχανικός Ε.Μ.Π., μέλος της Κ.Π.Ε. ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής και γονέας αθλητή μπάσκετ, κατέθεσε τον προβληματισμό του για την επιλογή αυτή, εκφράζοντας απόψεις και άλλων γονέων και αθλητών.
«Με αφορμή την πρόσφατη έκθεση αγροτικών προϊόντων που φιλοξενήθηκε στο κλειστό γυμναστήριο της πόλης μας, θέλω να καταθέσω έναν προβληματισμό που γεννήθηκε τόσο κατά την ανακοίνωσή της όσο και μετά την ολοκλήρωσή της.
Η έκθεση ήταν επιτυχημένη και αυτό κρατάμε ως θετικό στοιχείο. Είναι ένας θεσμός που η Ιεράπετρα έχει ανάγκη και αξίζει να εξελιχθεί σε σημείο αναφοράς για την παραγωγή και την επιχειρηματικότητα του τόπου. Ωστόσο, το ζήτημα δεν είναι το “τι” έγινε αλλά το “πού” έγινε.
Για πολλούς, η επίσκεψη στο κλειστό γυμναστήριο “Μάρκος Φωνιαδάκης” ήταν ίσως η πρώτη επαφή με τον χώρο. Ένας σύγχρονος, καθαρός και εντυπωσιακός χώρος που δείχνει να προσαρμόζεται εύκολα σε πολλές χρήσεις. Μπαίνοντας μέσα όμως, έβλεπες κάτι πολύ συγκεκριμένο: μια άρτια διοργάνωση σε έναν χώρο που δεν της ταίριαζε. Και αυτό τελικά αδικούσε και τα δύο.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ο κίνδυνος: να αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε το κλειστό γυμναστήριο ως έναν “πολυχώρο” που αλλάζει χρήση ανάλογα με τις περιστάσεις. Όμως το κλειστό δεν είναι αυτό.
Είναι μια από τις πιο ουσιαστικές κοινωνικές τομές που γνώρισε η Ιεράπετρα από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 και μετά. Και δεν προέκυψε τυχαία. Υπήρξαν άνθρωποι που πίστεψαν σε αυτό, που δούλεψαν επίμονα – πολλές φορές εθελοντικά – και το έκαναν πράξη, σε μια εποχή που οι περισσότεροι δεν μπορούσαν να φανταστούν την επίδρασή του», είπε στο neakriti.gr ο κ. Τάκης Πατεράκης.
Μέχρι να φτιαχτεί το μεγάλο κλειστό γυμναστήριο στην Ιεράπετρα, το μπάσκετ και το βόλεϊ πριν το 1990 ήταν υπαίθρια αθλήματα.
Έντονος προβληματισμός για τη χρήση αθλητικών εγκαταστάσεων ως εκθεσιακού χώρου
«Τότε δεν δημιουργήθηκε απλώς μια υποδομή. Δημιουργήθηκε μια νέα πραγματικότητα. Χιλιάδες παιδιά από τότε βγήκαν από την παθητικότητα και βρήκαν τον δρόμο προς το γήπεδο. Άλλαξαν συνήθειες, επιλογές, προτεραιότητες. Έμαθαν να συνεργάζονται, να επιμένουν, να πειθαρχούν. Να κερδίζουν με ήθος και να χάνουν με αξιοπρέπεια. Και έτσι άλλαξε κάτι βαθύτερο: ο τρόπος που μεγαλώνει μια ολόκληρη γενιά.
Και εδώ αναδεικνύεται και ο ρόλος του Δήμου. Όταν μια κοινωνία δημιουργεί κάτι τόσο ζωντανό και σημαντικό, ο Δήμος οφείλει να το προστατεύει και να το εξελίσσει. Όχι μόνο ως υποδομή, αλλά και ως αξία. Η συντήρηση των υποδομών είναι θεσμική υποχρέωση. Όμως ένας Δήμος με ενσυναίσθηση δεν περιορίζεται στα τυπικά. Οφείλει να ενθαρρύνει τη συμμετοχή των παιδιών στον αθλητισμό, να στηρίζει τους συλλόγους και να διαφυλάσσει τον χαρακτήρα των χώρων που έχουν αποκτήσει βαθιά κοινωνική σημασία.
Γιατί ο Δήμος δεν είναι κάτι απρόσωπο. Είναι η συλλογική μας βούληση», πρόσθεσε ο κ. Πατεράκης.
Την ίδια στιγμή, η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και η προστασία του αθλητισμού δεν πρέπει να συγκρούονται. Οφείλουν να συνυπάρχουν. Και η επιτυχία της έκθεσης επιβεβαίωσε κάτι που ήδη γνωρίζαμε: την ανάγκη για έναν σύγχρονο, αυτόνομο εκθεσιακό χώρο.
«Η ανάγκη αυτή δεν αφορά έναν μόνο κλάδο. Αφορά συνολικά την κατεύθυνση της πόλης. Η Ιεράπετρα διαθέτει έναν από τους πιο δυναμικούς πρωτογενείς τομείς στη χώρα. Έχει τουρισμό που αναπτύσσεται και μεταποίηση που εξελίσσεται. Και όμως δεν διαθέτει τον χώρο που αντιστοιχεί σε αυτή τη δυναμική.
Χρόνια τώρα το διεκδικούμε. Χρόνια τώρα ακούμε υποσχέσεις. Και χρόνια τώρα περιμένουμε. Ίσως λοιπόν έχει έρθει η στιγμή να δούμε τα πράγματα διαφορετικά. Να συνεχίσουμε να διεκδικούμε, αλλά ταυτόχρονα να αναρωτηθούμε: μπορούμε να το κάνουμε και μόνοι μας; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: ναι, μπορούμε.
Αρκεί να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε: να σχεδιάζουμε με ορίζοντα και όχι με τη λογική της επόμενης μέρας· να βλέπουμε την πόλη οραματικά και όχι διαχειριστικά», υποστηρίζει ο κ. Πατεράκης.
Με τον Δήμο σε ρόλο συντονιστή και με τη συμμετοχή φορέων, συνεταιρισμών και επαγγελματικών ομάδων μπορεί να διαμορφωθεί ένα σχήμα συνεργασίας που θα καταστήσει το έργο υλοποιήσιμο.
«Τα νομικά εργαλεία υπάρχουν, όπως και η κατάλληλη θεσμική μορφή για να υλοποιηθεί ένα τέτοιο εγχείρημα με διαφάνεια και βιωσιμότητα. Το κόστος είναι διαχειρίσιμο όταν κατανέμεται. Και η ανάγκη είναι ήδη εδώ.
Αν δεν την κάνουμε, το αποτέλεσμα είναι δεδομένο: τα παιδιά θα εκτοπίζονται από τον χώρο τους και η επιχειρηματικότητα δεν θα αναπτύσσεται όπως μπορεί. Και έτσι στο τέλος δεν θα λειτουργεί σωστά ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Η έκθεση πρέπει να συνεχιστεί, να μεγαλώσει, να αποκτήσει προοπτική. Και όχι μόνο αυτή. Η πόλη μπορεί να φιλοξενεί πολλαπλές εκθέσεις και δράσεις για όλους τους κλάδους, αρκεί να αποκτήσει τον χώρο που της αξίζει.
Όπως πριν από χρόνια κάποιοι επέμειναν και δημιούργησαν το κλειστό, έτσι και σήμερα μπορούμε να κάνουμε το επόμενο βήμα. Να δημιουργήσουμε έναν εκθεσιακό χώρο που θα δώσει στην Ιεράπετρα έναν νέο, δυναμικό ρόλο. Όπως μπήκε στον αθλητικό χάρτη της χώρας, μπορεί να εξελιχθεί και σε έναν πραγματικό εκθεσιακό κόμβο.
Όχι στην αντιπαράθεση με τα παιδιά, αλλά παράλληλα με αυτά.
Γιατί οι πόλεις δεν κρίνονται από τα έργα που έχουν, αλλά από τις επιλογές που κάνουν. Και τελικά κρίνονται από ένα πράγμα: από το πού τοποθετούν τα παιδιά τους», καταλήγει ο κ. Πατεράκης.
Πηγή: neakriti.gr
Ακολουθήστε μας στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα
