Ποιος τρελός θα τα βάλει με αυτό το κράτος

Toυ Δημήτρη Γ. Παπαδοκωστόπουλου – Το ψάρι βρομάει απ’ το κεφάλι και το Δημόσιο στην Ελλάδα είναι πηγή πολλών κακών και κυρίως της διαφθοράς, που τελευταία εντοπίζεται σε μεγάλες ποσότητες. Και παντού συνεργάτες, για να γίνουν οι κομπίνες, ήταν εργαζόμενοι στο κράτος, που είχαν τα μέσα και την άνεση να προωθήσουν τα συμφέροντα των απατεώνων.

Είναι το ριζικό μας να ζήσουμε μ’ αυτή την κακομοιριά, που η ψηφιοποίηση αδυνατεί να αλλάξει, ενώ, αντίθετα, κάνει δύσκολη τη ζωή των νομοταγών (επιχειρήσεων και πολιτών) που μπλέκουν σε έναν κυκεώνα ρυθμίσεων και πλατφορμών, με οικονομικό κόστος και τελικό ανώτερο κριτή τα εντεταλμένα όργανα του Δημοσίου; Κι αυτός ο τραγέλαφος, που σαν ιστός αράχνης καλύπτει τα πάντα στη χώρα, επιβεβαιώθηκε και πρόσφατα από τα αποτελέσματα της πρώτης αξιολόγησης στο Δημόσιο, που έγινε με το σύστημα που τέθηκε σε εφαρμογή το 2023, βάσει του νόμου Βορίδη του 2022.

Αξιολογήθηκαν από τους προϊσταμένους τους 195 χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι (εξαιρουμένων εκπαιδευτικών, ένστολων, δικαστικών κ.λπ.) και οι 55 χιλιάδες από αυτούς βρέθηκαν να έχουν υψηλή απόδοση. Εν συνεχεία, με τη βοήθεια ειδικών επιτροπών αξιολόγησης και της τεχνητής νοημοσύνης, οι της υψηλής απόδοσης έπεσαν στους 1.500.

Καθόλου πρωτοφανές, καθώς το Δημόσιο, ακόμα και σήμερα, παραμένει σε ένα μεγάλο τμήμα του στελεχωμένο από προσωπικό προσληφθέν με το σύστημα των πελατών – ψηφοφόρων. Από μόνο του αυτό συνιστά ένα σοβαρό πρόβλημα που επιδεινώνεται από 1 + 1 ακόμη παράγοντες. Την αμοιβή που είναι σε όλους ίδια και όχι σχετιζόμενη με την απόδοση και τους πολιτικούς που χαϊδεύουν το Δημόσιο για λόγους ψηφοθηρίας.

Θα μπορούσε η Ελλάδα να αποκτήσει αξιόπιστο Δημόσιο και φιλικό αληθινά στον πολίτη, αν ακολουθούσε ένα άλλο μοντέλο, όπως εκείνο της Σιγκαπούρης, όπου οι γενικοί γραμματείς των υπουργείων (η μνήμη του κράτους δηλαδή) είναι υπάλληλοι καριέρας και όχι κομματικοί επιλοχίες που αναλαμβάνουν τη θέση με τη νέα κυβέρνηση, στην οποία και απολογούνται. Κι αυτό είναι μόνο ένα μικρό δείγμα της εκεί οργάνωσης, που έχει συνδέσει τον μισθό του δημοσίου υπαλλήλου με την απόδοση, έχει συστήσει κανονική ιεραρχία (που σήμερα στην Ελλάδα δεν υπάρχει) και έχει αντιμετωπίσει τη διαφθορά, με αποτέλεσμα υπερδιπλάσιο του ελληνικού ΑΕΠ με έκταση χώρας: τη μισή του νησιού της Ρόδου.

Στα καθ’ημάς αυτά είναι απίθανα να τα δούμε, γιατί, αν πάμε να δώσουμε λεφτά και βαθμούς στους δημοσίους υπαλλήλους που δουλεύουν, θα βγουν οι συνδικαλιστές να το καταγγείλουν ως αντιδημοκρατικό μέτρο, συνεπικουρούμενοι και από κόμματα, και όλη η ιστορία θα εκφυλιστεί. Όπως έγινε με την Πανεπιστημιακή Αστυνομία, που δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει τις βιαιότητες εντός των ανωτάτων ιδρυμάτων, αλλά, μετά τις αντιδράσεις των κομμάτων της Αριστεράς, η κυβέρνηση υποχώρησε…

Άντε να δούμε ποιος τρελός θα τα βάλει με αυτό το κράτος, μήπως και το αλλάξει και σωθούμε εμείς και τα παιδιά μας».

Πηγή: naftemporiki.gr