Κινίνο το στεγαστικό

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη – Πρώτα το Μανχάταν, μετά το Βερολίνο, ο Λέοναρντ Κοέν δεν κομίζει κρίνο. Το στεγαστικό και στις δύο πόλεις είναι κινίνο. Και πού δεν είναι;

Η στεγαστική κρίση έκρινε τη δημαρχιακή κάλπη και στη Νέα Υόρκη και στη γερμανική πρωτεύουσα κι άρχισαν οι αναλύσεις για τις αριστερές λύσεις, που αξίζουν μίμησης.

Στην αμερικανική μητρόπολη από την 1η Οκτωβρίου παγώνουν τα ενοίκια για περίπου ένα εκατομμύριο διαμερίσματα που υπάγονται στον μηχανισμό ελέγχου, είτε πρόκειται για συμβάσεις διάρκειας ενός είτε δύο ετών. Το είπε ο Μαμντάνι, θα το κάνει, αλλά κάθε μέτρο αξιολογείται στο ντιβάνι.

Η νικήτρια των εκλογών στο Βερολίνο για να κάνει, πρέπει να κυβερνήσει, κι εδώ αρχίζουν οι προκλήσεις. Οι Πράσινοι παραμένουν επιφυλακτικοί και οι Σοσιαλδημοκράτες αρνητικοί στην κοινωνικοποίηση χιλιάδων κατοικιών, που ανήκουν σε μεγάλους ιδιωτικούς ομίλους, με αποζημίωση των ιδιοκτητών.

Ανεξάρτητα από το γεωγραφικό, η προσιτή κατοικία είναι ζητούμενο πραγματικό, πρόβλημα οικονομικό, κοινωνικό, ενώ συνδέεται και με το δημογραφικό.Στον Χολαργό, προ ημερών, μια αγγελία για ένα διαμέρισμα 15 τετραγωνικών μέτρων έναντι 530 ευρώ τον μήνα, προκάλεσε εγκεφαλικό. Διατίθεται απόγνωσις ανακαινισμένη, στον έκτο όροφο πολυκατοικίας που κατασκευάστηκε το 1975, και ευρύχωρον αδιέξοδον. Μπάνιο διαθέτει και βεράντα, μεγάλη απ’ ό,τι είδα, με ανοικτή θέα. Σε μια οικονομική συνθήκη αθεράπευτη, γνωστή, αλλ’ επιδεινωμένη, από την Eurostat πιστοποιημένη. Κυρίες και κύριοι, δεν βγαίνει. Ένας στους τέσσερις Έλληνες (26,4%) δίνει τουλάχιστον το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός του στη στέγη.

Τι λέει η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής; «Η στεγαστική πολιτική πρέπει να απαντά ταυτόχρονα σε δύο ανάγκες: να μπορεί το νοικοκυριό να αντέξει το κόστος της κατοικίας και να υπάρχουν περισσότερα σπίτια διαθέσιμα στην αγορά». Τα προγράμματα που ενισχύουν τη ζήτηση αντί της προσφοράς σε ποιον φέρνουν χαρά, σε μια χώρα που δεν έχει αναπτυχθεί ένα οργανωμένο απόθεμα κοινωνικής κατοικίας; Θα γίνει. Ως τότε, η στεγαστική πραγματικότητα μεσίστια θα μείνει;

Πηγή: naftemporiki.gr